Column van Mattie


Pasen voorbij

Waar het woord voor Pasen in het Hebreeuws Pesach precies vandaan komt en wat het precies betekent in het Hebreeuws, weet men niet zo zeker. Het zou te maken hebben met ‘voorbij gaan’, overslaan of sparen. Het zou te maken hebben met het verhaal van de Exodus over de bevrijding uit Egypte. In de laatste plaag, de 10e, zou de engel van de dood voorbij gegaan zijn aan de huizen van de Joodse slaven omdat die met bloed bestreken waren. Het bloed van het pasgeboren lam dat zij staande hadden moeten eten, om letterlijk klaar te staan om te vertrekken, zo snel als daarvoor de toestemming van de Farao zou komen. Diezelfde engel die langs de deuren die met bloed bestreken waren voorbij ging, doodde in elk ander huis de eerste geborene om de Farao te dwingen om de joodse slaven in vrijheid te laten gaan.  Voor de Joden is deze jaarlijkse herdenking in hun Pesachviering een van de hoogtepunten van hun kerkelijk jaar. Jezus betrekt nu dat paaslam, dat geslacht wordt en staande gegeten moet worden en waarvan het bloed aan de deurpost gestreken moet worden, op zichzelf. Hij noemt zich het Paaslam, met wiens bloed wij niet meer de uiterlijke deurpost moeten bestrijken maar de innerlijke deurpost van ons hart. Daarmee komt een einde aan een hele offercultus en wordt Jezus laatste avondmaal de instelling van de eucharistie waarin we Hem gedenken in de tekenen van brood en wijn, die dan zijn lichaam en zijn bloed worden in herinnering aan de Uittocht uit het oude Egypte: de uittocht uit onvrijheid en de onrechtvaardigheid waar mensen steeds weer opnieuw mee te maken krijgen en mee geconfronteerd worden, overal waar mensen geschonden worden in hun mens-zijn. Ja, waar zelfs heel de kosmos geschonden wordt in haar er zijn ten dienste van anderen, omdat mensen zich de macht toe-eigenen om baas te spelen over andere mensen. Door eucharistie te vieren herhaal je die bevrijdingsgeschiedenis en maak je je telkens opnieuw vrij om weg te trekken. Jezus offert niet zichzelf aan het kruis, hij wordt geofferd door anderen en door zijn overgave legt hij dit mechanisme bloot van hoe mensen, mensen offeren. Dit doorzien, maakt je vrij. Op macht van mensen kun je daarom nooit vertrouwen. Voordat je het weet ben je ‘kanonnenvoer’! Overigens alles vanaf onze Pasen, dit jaar was zo te snel voorbij. Het was mooi en goed, dank.                  

Pastor Mattie Jeukens ofm


 Archief columns