Column van Mattie
Groeten (vervolg)
Het stukje in de vorige Wegwijs nr 13 heeft tot mijn eigen verrassing heel leuke reacties opgeroepen met bijval en met aanvullingen. Ik ben niet de enige die mensen onderweg groet, zo merk ik.
Ik kreeg een mooie aanvulling van iemand die de meeste ervaringen die ik beschreef kon delen. Hij schreef me: “Één aanvulling; Hondeneigenaren groeten elkaar (bijna) altijd, zelfs als ze aan de overkant van de straat lopen. En natuurlijk er ontstaan ook vaak praatjes, zeker als de honden het goed kunnen vinden. Een hond is een echte verbinder!”
Ik kan dit weer op mijn beurt beamen. De hond is zo wie zo een dankbaar onderwerp om even niet alleen te groeten, maar ook om een praatje te beginnen. En ik denk terug aan een fijne medebroeder-missionaris die in Utrecht woonde. Zijn advies aan een pastor was om een hond aan te schaffen.
Ik bedacht daarbij dat honden elkaar ook groeten. Dat doen ze door aan elkaar te ruiken. Dagelijks zie ik dit gebeuren rond de kerk. Het hele gebied lijkt overigens wel een ‘snuffel’-boulevard voor honden, omdat er dagelijks tientallen langs komen en hun geur-spoor achter laten. Groeten door te ruiken! Zou dat ook iets zijn voor ons mensen? Snuffelen wij soms ook niet stiekem aan elkaar? Is het uitgluren van een Facebook-pagina ook niet een soort snuffelen aan iemand anders zijn of haar leven? Maar opeens zie ik Marieke van de Kroon voor me. Zij was een dakloze vrouw bij ons in het dorp die sliep op de hooizolders van grote carré-boederijen, die ons dorp toen nog rijk was. Zij bleek overigens heel rijk te zijn. Ze had het ‘vruchtgebruik’ van een aantal landerijen. Op een van die landerijen heeft de gemeente uit compassie met haar toen een kleine bungalow voor haar gebouwd, waar zij in leefde als in een hooischuur die voor haar vertrouwd was. Zij ging ook op zondagmorgen naar de kerk. Maar om haar heen waren 6 banken, waar niemand zat. Ik ging een keer per ongeluk in haar buurt zitten. Ik rook toen een eigenaardige geur die ik niet kende. Dus de geur hoeft niet altijd samen te brengen. Trouwens ook de pet niet. Want laatst had ik een pet op tegen de hitte en de zon en het leek of mensen me minder snel groetten. Kwam dat door de pet? Zo zie je maar dat groeten van alles oproept en opeens kwam ik bij Marieke uit. Mag ook zij nu rusten in vrede.
Pastor Mattie Jeukens ofm